روزه یکسو شد و عید آمد و دل ها برخواست

می ز خمخانه به جوش آمد و می باید خواست

توبه ی زهد فروشان گران جان بگذشت

وقت شادی و طرب کردن رندان بر جاست

درود بر همه ی ایرانیان در پهنای بزرگ فلات باستانی و نیاکانی.

زخمه ی دردآور دیگری از تازیانه ی دردناک تازیان از سال-مه روزان زندگی ما ایرانیان رخت بر بسته.

به امید برآمدن آفتاب...

این عکس ها در بهار امسال از درب ورودی دانشگاه گیلان گرفته شده. توصیه می کنم انجمن اسلامی دانشگاه گیلان و به ویژه دوستان انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی در یک اقدام مشترک کلاهشان را بیاندازند بالاتر... 

 به مناسبت آغاز ماه دهان بستن تازیان و به امید جشن پایان این پیروی های کورکورانه ایرانیان از فرهنگِ بی فرهنگی تازیان. 

فراموش نکنید که مومنان مسلمان در این ماه صیام می شوند، روزه نمیگیرند و کاربرد این واژه جای آن بسیار نادرست و بی معنی است. 

پاینده ایران